De manier waarop je over het strand loopt

Vanaf het moment dat Gustaaf Vogel hoorde dat zijn zusje Fanny was verdronken, wist hij dat hij niet langer in Londen als trader wilde blijven werken. Hoe succesvol hij ook was en hoeveel geld hij er ook mee verdiende, hij ging terug naar Nederland. En hij zou er blijven. Niet omdat Fanny was verdronken, en niet omdat hij heimwee had, maar er was opeens zo’n verlangen naar de zee, het zand en het strandpaviljoen uit zijn jeugd. De eeuwige eenzaamheid die hem paste als een oude jas had hem plotseling keihard om zijn oren geslagen. En daar moest hij iets mee.

Gustaaf is net als in Strandvogel, het vorige boek van Bresser, nog altijd onhandig, hoekig in relaties met vrouwen, met zijn vader, met zijn zoon en daarnaast is er de eenzaamheid die tevens gepaard gaat schuldgevoel.
Lees mijn volledige recensie op:
https://www.boekenbijlage.nl/de-manier-waarop-je-over-het-strand-loopt/