Lezersrecensie
Prachtig verhaal!
wow wat een prachtig verhaal dit. Ik moet niet snel huilen om een boek, maar Jacodine heeft het toch voor elkaar gekregen, en ja dan kan ik niet anders dan 5 sterren geven.
In het boek volgen we Mare, die na de dood van haar moeder en het plotseling verbreken van haar relatie na 12 jaar door Jorrit die opeens besluit naar Australiƫ te vertrekken even wat tijd voor zichzelf nodig heeft. Daarom vertrekt ze tijdens de kerstvakantie naar het huisje wat vroeger van haar opa en oma was in Zeeland.
Hier probeert ze haar gedachtes op een rijtje te krijgen, maar Zeeland brengt ook weer herinneringen van vroeger. Ze vindt haar weg naar de Strandjutter wat vroeger een strandtent was van 1 van de vrienden van haar opa. Ze hoort daar van zijn familie dat hij nog leeft, en ze besluit met hem af te spreken. Ondertussen zijn de mensen in het restaurant super lief voor haar en krijgt ze lekker te eten.
En dat is niet het enige wat 'lekker' is in de strandtent. Boris de kok is een echte man, en compleet anders dan haar ex. Tijdens haar tijd in Zeeland komt ze hem natuurlijk vaak tegen, maar ze is nog te druk bezig met het verwerken van de dood en haar relatiebreuk. Ze belt haar zus hier vaak over op die met haar man en kinderen in Siciliƫ wonen. Haar zus is een stuk impulsiever dan zij en zegt dat ze er voor moet gaan, en dat er geen perfecte tijdlijn is die zegt dat je zo lang moet wachten voordat je verder kan met je leven.
Ze vindt zichzelf steeds vaker in Zeeland, Boris begint haar ook steeds meer te vertrouwen en vertelt over een zwaar moment in zijn leven, zo bleek hij al eerder getrouwd te zijn geweest en heeft hij een zoontje en een overleden dochtertje. Zijn ex en zoon wonen in Duitsland en hij vindt dat erg lastig dat hij zijn zoontje zo weinig ziet.
Op een cruciaal moment in de relatie moeten ze beslissen gaan we hiermee verder of staan onze neuzen toch niet dezelfde kant op? Het is natuurlijk een feelgood/real good boek dus misschien kan je al een beetje raden hoe het eindigt, maar het gaat zeker gepaard met de nodige obstakels, die ze beiden persoonlijk, maar ook samen moeten overwinnen.
In het boek volgen we Mare, die na de dood van haar moeder en het plotseling verbreken van haar relatie na 12 jaar door Jorrit die opeens besluit naar Australiƫ te vertrekken even wat tijd voor zichzelf nodig heeft. Daarom vertrekt ze tijdens de kerstvakantie naar het huisje wat vroeger van haar opa en oma was in Zeeland.
Hier probeert ze haar gedachtes op een rijtje te krijgen, maar Zeeland brengt ook weer herinneringen van vroeger. Ze vindt haar weg naar de Strandjutter wat vroeger een strandtent was van 1 van de vrienden van haar opa. Ze hoort daar van zijn familie dat hij nog leeft, en ze besluit met hem af te spreken. Ondertussen zijn de mensen in het restaurant super lief voor haar en krijgt ze lekker te eten.
En dat is niet het enige wat 'lekker' is in de strandtent. Boris de kok is een echte man, en compleet anders dan haar ex. Tijdens haar tijd in Zeeland komt ze hem natuurlijk vaak tegen, maar ze is nog te druk bezig met het verwerken van de dood en haar relatiebreuk. Ze belt haar zus hier vaak over op die met haar man en kinderen in Siciliƫ wonen. Haar zus is een stuk impulsiever dan zij en zegt dat ze er voor moet gaan, en dat er geen perfecte tijdlijn is die zegt dat je zo lang moet wachten voordat je verder kan met je leven.
Ze vindt zichzelf steeds vaker in Zeeland, Boris begint haar ook steeds meer te vertrouwen en vertelt over een zwaar moment in zijn leven, zo bleek hij al eerder getrouwd te zijn geweest en heeft hij een zoontje en een overleden dochtertje. Zijn ex en zoon wonen in Duitsland en hij vindt dat erg lastig dat hij zijn zoontje zo weinig ziet.
Op een cruciaal moment in de relatie moeten ze beslissen gaan we hiermee verder of staan onze neuzen toch niet dezelfde kant op? Het is natuurlijk een feelgood/real good boek dus misschien kan je al een beetje raden hoe het eindigt, maar het gaat zeker gepaard met de nodige obstakels, die ze beiden persoonlijk, maar ook samen moeten overwinnen.
1
Reageer op deze recensie
