Ooooh wat heb ik uitgekeken naar het vervolg van dit verhaal!

Ooooh wat heb ik uitgekeken naar het vervolg van dit verhaal!

Waarin deel 1 vooral focuste op de worldbuilding en het ontstaan van de relaties, gaat deel 2 gewoon verder waar het is geëindigd.

Niet verder lezen als je deel 1 dus nog niet hebt gelezen want anders krijg je spoilers!!

Via verschillende point of views komen we stukje bij beetje erachter hoe Myrtan de laatste, kwaardaardige en gevreesde tovenaar is geworden zoals hij nu is. Hij tolereerd Hifnr een elf, terwijl hij hij het liefst van alle elven slaven maakt. Maar zij is zwanger van zijn kind, en hij is al tientallen jaren bezig om een erfgenaam te krijgen. Daarnaast lijkt Hifnr net zo kwaadaardig te zijn als hijzelf, en dat ziet hij wel zitten. Of speelt ze alleen maar een spelletje?

Daarnaast volgen we ook een groot deel van het verhaal Rhakko, Arinelle en haar aanstaande man Kristoff. Arinelle is zwanger van Rhakko, en halfbloeden worden normaal meteen gedood naar hun geboorte. Ze doet dus net alsof ze zwanger is van Kristoff. Arinelle sympathiseert met de elven, en probeert in het geheim te helpen, maar dit is onwijs lastig, als elke stap die je doet je in de gaten wordt gehouden.

Ook volgen we verschillende elven, waaronder de zoon van Rhakko die als slaaf werkt in de koepels. Je merkt dat er steeds meer onrust ontstaat onder de elven, en dat het steeds moeilijker wordt voor Mytran en de mensen om ze in toom te houden. Mytran weet ondertussen ook dat er meerdere elven zijn die het geheim weten over hoe hij gedood kan worden, maar hijzelf weet dat dus niet. Angstvallig probeert hij erachter te komen, maar ondertussen moet hij elke minuut van de dag over zijn schouder kijken.

Door de opbouw van het verhaal en de verschillende POV's wordt stukje bij beetje het verhaal steeds meer ontrafelt, je merkt ook echt dat het zich opbouwt naar een explosief einde. Hiervan krijgen we al een klein beetje te zien aan het einde van het verhaal, maar denk dat de chaos nog groter wordt in de volgende delen! De schrijfstijl is onwijs vlot, met korte hoofdstukken, hierdoor wil je blijven lezen, en was het boek ook sneller uit dan verwacht! Kom maar op met de volgende Judith!