Liefdevol en licht

Bij het lezen van dit boek kon ik moeiteloos heel veel van de personages houden. Ze gaan op een liefdevolle manier met elkaar om, waar ik me graag aan laaf. Het gaf me ook veel aanleiding om na te denken over boeiende thema’s als identiteit, broederschap, mensen die niet in het standaard malletje passen en wat als alles nou eens anders gelopen was met de wereld. Het heeft een dromerige kwaliteit. Niet een boek waar je harde kennis nou zoveel groter van wordt of een boek met een dreunende plot.

Eigenlijk vat de schrijver zelf uitstekend samen wat er in dit verhaal gebeurt, op p133:
‘Dit gaat over twee broers. Dit gaat over fantasie en liefde. Over een pijl in de tijd zijn, met een staartje gender, een fliebeltje down, een restje rouw en om het geheel te schragen een ‘fellowship’ (cursief). Dit is een reis naar een opgraving.’
Deze reis ontvouwt zich tussen mijmeringen van de verteller en dialogen die lopen als een trein. Ik heb veel zinnetjes uit die mijmeringen gemarkeerd, omdat ik ze veelzeggend vond. Tegelijk is dat ook wel een beetje een nadeel: soms is er misschien wel teveel nagedacht over hoe je zo’n gedachte nou mooi verwoordt. Soms zijn het andere denkstappen dan ik zou nemen, maar dat is ook wel weer boeiend. Ik vond de aandacht voor het onnadrukkelijke in dit verhaal mooi, de voorzichtige zoektocht naar hoe het zit tussen de verteller en de wereld.

Alles bij elkaar een licht boek waar je veel kanten mee op kunt. Als je het uit hebt, kun je het gewoon wegleggen, zo, lief verhaaltje, klaar. Je kunt ook een van de vele haakjes pakken en zelf ook nog wat doormijmeren over allerlei grote thema’s. Die misschien wel een stuk zwaarder zijn dan dit boek zelf.