Lezersrecensie
Rouwen voor beginners, lezen voor gevorderden
Beste Gijs,
Met veel aandacht heb ik je boek gelezen.
Het hield me zo bezig, dat ik bij ieder hoofdstuk wel iets had willen opmerken. Iets dat je bv. bij stories op Instagram zo gewend ben (ik dan). Na het lezen had ik steeds weer even nodig om erover na te denken.
Even een klein referentiekader. Ik ben een man van 74 jaar, die zijn vader 20 jaar geleden verloor en zijn hoogbejaarde moeder 10 jaar geleden. Maar daarom las ik het boek dus niet.
Ik wilde weten hoe jij je door het verdriet heen hebt gewerkt. En aan het eind moet ik concluderen dat je er wel grip op hebt gekregen, maar toch ook niet helemaal. Om een hedendaags cliché te gebruiken, het is wat het is.
Ik vond het heel interessant om je te volgen op je reis.
Ik heb ook wat opmerkingen en beschouw ze alsjeblieft niet als kritiek. Het boek is echt een gedegen studie in rouwverwerking. Alles wat er maar over te lezen valt, heb je wel te pakken gekregen. En er wordt ook volop uit geciteerd, maar waarom heb je de citaten niet vertaald? Ik beken, mijn Engels is niet op dat niveau, dat alle nuances me duidelijk worden. Maar hiermee maak je wel een selectie.
Kom ik aan de vraag die steeds bij me op kwam: voor wie heb je het geschreven, welke lezer had je voor ogen? Ik neem toch aan dat iedere schrijver gelezen wil worden en dus ook een lezer op het oog moet hebben.
Dit is geen boek voor iedereen. Je moet een behoorlijke bagage hebben voordat je aan dit boek begint. En ik ben het niet eens met Barbara van Beukering, die op de flap schrijft dat het leest als een roman. Nee, dan had ik het in een ruk uitgelezen.
Ik heb er veel waardering voor, dat je door je boek de dingen over rouw duidelijk wil maken voor ons en voor jezelf. Je bent er nog niet, maar gezien jouw inzet zal je vast een heel eind komen. En wat is er mis mee, dat je verdriet blijft houden over zaken die niet zijn gegaan, zoals je het anders had gewild?
Eigenlijk wens ik je een fijn leven toe met een persoon, waar je tegen aan kunt kruipen en waar je niets tegen hoeft te zeggen en die je dan toch begrijpt.
Veel liefs,
Henk