"De echte problemen zitten in jezelf" Haroon Ali

Beste Haroon,

Je boek heb ik, zover dat kon, in een ruk uitgelezen.
Je stijl is prettig om te lezen, zoals me al was opgevallen uit het Volkskrantstuk. Een reden om je boek te kopen.

Verrassend was, dat je halfbroer gewoon in Amsterdam-West woont. Je zou denken, dat een Amsterdamse jongen toch wel meer van de wereld weet, ondanks een strenge Pakistaanse vader.
Ben heel benieuwd of je broer het ooit gaat lezen en of jij het dan ook zal horen. Heb je hem en je vader het boek toegestuurd?

Het idee om naar Pakistan te reizen om indruk te maken op je vader vond ik aandoenlijk. Het verhaal erover prachtig. Die mooie reis naar Kaghan en de gevaarlijke Karakoram Highway, de ontmoetingen met je familie. En meteen dacht ik er aan om nooit bij familie te gaan logeren. Het is zitten en wachten op wat er gaat gebeuren. Maar ook wel weer nuttig om een inkijk te krijgen in het Pakistaanse familieleven.

Pakistan was mij onbekend, behalve wat vage beelden van tegen spotprenten protesterende baardmannen in het journaal. Nauwelijks te begrijpen voor iemand in Nederland. Jouw boek maakt wel duidelijk waar die intense haat vandaan komt. Fijn, dat je zoveel achtergrond verwerkt in je boek, Pakistan zal voor altijd verbonden blijven met jouw boek, Haroon.

Een bijzonder stuk vond ik ook je omgang met de homogemeenschap in Pakistaanse steden. Verborgen, gevaarlijk, maar o zo strijdlustig. Als je dat meemaakt ben je blij dat je je geaardheid hier mag beleven.
Wat me wel verraste is de opmerking, dat je je een buitenstaander voelt in Amsterdam. Heel waar is dan de zin “de echte problemen zitten in jezelf en dat zeul je met je mee”. Ook mooi de term “dubbelbloed” om het “halfbloed “ te verzachten voor jezelf.

Treffend was het eind, als jullie je zus ophalen, waar je achteromkijkend toch een familie ziet. Een hoopvol einde.
Helemaal hartverwarmend vond ik de uitgesproken liefde voor je man. Zelf al 24 jaar heel gelukkig met dezelfde man, waarvan 20 jaar getrouwd. Ik wens je een heel gelukkig leven met hem. Ga maar trouwen, het geeft aan dat je volmondig voor elkaar kiest.

Haroon, bedankt voor je mooie boek. Ik hoop nog meer van je te gaan lezen. Ik ga mezelf nu eerst trakteren op de tweedelige documentaire die je op je reis hebt opgenomen (volkskrant.nl/pakistan). Het zal me nu nog meer plezier geven, want jouw verhalen spelen er een rol in en zijn er een onderdeel van.

Met vriendelijke groeten,
Henk (74 jaar)