Bij een dubbele waarheid zijn alleen verliezers

Beste Roelof,

Ik heb je boek uit en voor mijn doen in een adem uitgelezen.

Wat een bijzondere opzet met twee kanten van het verhaal. Als je een deel hebt gelezen kun je het boek omdraaien om de andere waarheid te ervaren. De delen zijn genoemd naar hun hoofdpersonen, Ruben en Milan. En allebei zijn ze in hun eigen stijl geschreven. Je maakt zelf de keuze met welk verhaal je begint.
Het thema van beide waarheden is het seksueel misbruik.

Ik ben met Ruben begonnen. Dat leest werkelijk als een trein, zo flitsend. Ik werd zelfs overvallen door de episode met Milan. Ik was helemaal vergeten, dat dit het thema was en de andere helft Milan heette.

En daarna het verhaal vanuit de optiek van Milan. De stijl wordt heel anders, bedachtzamer, langzamer. Je krijgt sympathie voor deze jongen. Het is gewoon ontroerend wat hem overkomt.

Ja en wie spreekt de waarheid? Ik neig naar Milan, want het is gewoon zo naar zoals hij het heeft ervaren.
Maar de lezer wordt daarin vrijgelaten.

Het hele thema is afgelopen week nogmaals naar de actualiteit getrokken met de zaak van Sydney Smeets.
Een nare zaak met toxic gay volwassenen die jongeren inpalmen, maar ook hier twee mensen en twee kanten van het verhaal. Helaas worden de schuldigen zonder onderzoek meteen aangewezen. Ook hier heb je maar een halve waarheid.

Ik hoef je niet te zeggen dat jouw boek me erg heeft geboeid. Ik kan het iedereen aanraden!
Met vriendelijke groeten,
Henk