Teveel gefilosofeer

Ik heb het boek uit “Mijn dinsdagen met Morrie”. Het is mij aangeraden door mijn oncologisch verpleegkundige, die ik hoog heb zitten.
Ik vind het niet makkelijk weglezen. Na ieder hoofdstuk heb je wel iets om te overdenken. Daarbij ben ik niet filosofisch aangelegd en moet ik me daar echt doorheen worstelen.
Heel mooi vind ik het optimisme, waar de oude man omgaat met zijn dodelijke ziekte. Ik herken daar wel iets van mezelf in.
Ook herkenbaar, dus niet zo leuk, is het verloop van ALS. Wij kennen iemand van nabij met ALS en het is verschrikkelijk om te lezen hoe deze ziekte verloopt. En lang niet iedereen gaat er zo positief mee om als Morrie.