Een oorlogsverhaal die we niet mogen vergeten

Een oorlogsverhaal op basis van waargebeurde feiten. Een bijzondere jonge vrouw genaamd Steffie, ook genoemd als Fusia en Stefania. Een Poolse jonge dame die voor de oorlog uitbreekt bevriend is met familie Diamant. Ze verliest haar eerste liefde, zoon van familie Diamant al vroeg aan de oorlog. Ze vindt uiteindelijk haar zusje die alleen is achtergebleven en zorgt voor haar. Ze zorgt ook zo goed als mogelijk voor familie Diamant wat uitgroeit tot opvangen van 13 Joden. Een indrukwekkend verhaal. Wat een angst heeft zij en haar zusje Helena meegemaakt. En natuurlijk ook de Joden waaronder Max de broer van haar eerste liefde. Ze overleven het op wonderlijke wijze met geluk, wilskracht en veel moed. Littekens maar wel vrijheid en liefde na jaren. Mooi dat ook op einde verteld werd hoe het boek tot stand is gekomen. Hoe geïnspireerd, research, wie gesproken en ook ter plaatse geweest. Dat ontroerde me nog meer omdat dan Stefania ineens niet meer alleen een personage is maar een mens. Deel gelezen en groot deel geluisterd naar het boek. Fijn voorgelezen.