Vol vaart en spanning

Deze recensie verscheen eerder op Veronique's Boekenhoekje

De cover van ‘Liefde heeft geen kleur’ zou me niet snel zijn opgevallen. Na het lezen van het boek snap ik wel de keuze voor deze cover. Hij past na het lezen ook bij het verhaal en misschien kun je de cover dan ook wel letterlijk opvatten.

Het duurt even voor ik in het verhaal zit. Dit komt ook door het grote lettertype en de regelafstand. Hierdoor leest het verhaal niet prettig. Ik moest ook wennen aan de stijl van Miranda Vos-Damen. Toen ik eenmaal gewend was, leest het verhaal als een trein. Soms is ‘Liefde heeft geen kleur’ een tikkeltje ongeloofwaardig en soms mist het verhaal finetuning. Als er bijvoorbeeld meer achtergrondinformatie over een personage in zou zitten, dan zou het verhaal ook meer ‘rond’ voelen.

Er zijn verschillende perspectieven en daardoor zie je de gebeurtenissen van meerdere kanten. Toch wordt het verhaal niet dubbel verteld. Aan het eind van elke hoofdstuk, en dit vond ik heel origineel, vertelt een buitenstaander (bijvoorbeeld een buurman, een moeder van de hoofdpersoon of een zus) over de situatie en wat hij of zij ervan vindt. Dit zorgt voor een volledig beeld van de situatie.

Het verhaal is spannend en deze spanning wordt goed opgebouwd. Er zit veel vaart in het verhaal. Dit komt door de snelle perspectiefwisselingen en de korte hoofdstukken.

Met ‘Liefde heeft geen kleur’ durft Miranda Vos-Damen het onderwerp van gemengde relaties aan te snijden. De boodschap komt goed over.