Vaak te cynisch

Ik heb net geen twee jaar over dit boek gedaan, wat voor mij extreem lang is. Ik las het als e-book, geleend uit de bibliotheek, waarbij de uitleningen werden afgewisseld met lange periodes waarbij ik het niet las. Deze keer besloot ik door te zetten en het uit te lezen. Niet met tegenzin, maar ook niet vol enthousiasme.

Dat ik er zo lang over gedaan heb, is op zich geen goed teken. In sé boeit het onderwerp me enorm, maar het is de manier waarop en door wie het gebracht werd die het me moeilijk maakten. Het boek geeft een interessante inkijk in het reilen en zeilen van een tweedehands boekenwinkel, over hoe ze hun collectie vergaren (vaak opkopen van boeken van overleden personen), en over de opkomst van Amazon.
Het is geschreven als dagboek, waardoor er veel herhaling in het boek zit (niet geheel onlogisch). Zo komen bestellingen en verkopen elke dag aan bod, alsook wie van de medewerkers aanwezig was, en welke klanten langskwamen, dit alles aangevuld met allerlei anekdotes.

Maar, eerlijk gezegd, Shaun Bythell komt niet als de meest sympathieke verkoper over. Hij is vaak heel cynisch, en op een gegeven moment wordt dit ook gewoon vermoeiend. Ook maakt hij vaak bepaalde anekdotes niet helemaal af, wat wel jammer is. O.a. daardoor bleef ik af en toe op mijn honger zitten.