Weinig plot, veel stijl

De naamloze ik-persoon woont alleen in een huisje, nadat haar dochter uit huis getrokken is en ze van haar man gescheiden is. Ze is op zoek naar een nieuw leven, dat ze voorzichtig probeert op te bouwen, al kijkt ze ook nog achterom en blijft ze zo nu en dan zaken met haar man delen.

Het is een kabbelend verhaal, zonder echte plot, waarbij de ik-persoon haar verleden overdenkt, en waarbij enkele markante figuren (zoals haar buurvrouw Mimi en diens broer en haar eigen broer met zijn bijzondere vriendin ) de revue passeren.

Een boek over vreedzaamheid en weerbaarheid, het geheugen en herinneringen, melancholisch en soms bevreemdend. Een boek dat meer om de stijl en de sfeer draait dan om de plot, geschreven in een beeldende taal.

‘Deze wereld is mijn wereld, omdat ik hier nu eenmaal ben, dat is alles.’

P.s. het boek werd trouwens in een heel fijn klein formaat uitgegeven