Rond Pinksteren ontmoeten 2 mannen elkaar op een terras (de 1 schuift bij de ander aan, omdat het de enige vrije plaats is) in Cademario, die daar zijn om uiteenlopende redenen (Thomas Clarin, om zich daar terug te trekken om een stuk te schrijven voor een juridisch blad, de ander Thomas Loos, om het verlies van zijn vrouw te herdenken,).
Na een wat koele start, en wat filosofische bespiegelingen krijgen kun gesprekken wat meer diepgang en met name met betrekking tot hun beider prive-leven.
Het gesprek komt op vrouwen, en langzaam maar zeker kruipen de verhalen, die om en om verteld worden door de heren, naar elkaar toe, ze worden min of meer vrienden, totdat er wat wonderlijks gebeurt de laatste dag dat ze elkaar zouden treffen.

Het boek begint stroef, vind ik, maar vanaf het 2e hoofdstuk wordt het met de bladzijde interessanter en spannender, je voelt hoe het einde zal gaan aflopen, maar toch komt het anders uit dan je zou vermoeden.
Toch uiteindelijk een dikke plus voor dit dunne boekje.

Reacties op: Recensie Helling