Waanvoorstellingen

Het speelt zich af in het bos, na enkele bladzijden snap je dat het verhaal iets anders is dan een gewoon verhaal.
De man rijdt op goed geluk met zijn auto een kant op dan weer links dan weer rechts al naar gelang zijn ingeving totdat hij vastzit in de modder en lopend op zoek moet naar hulp.
Dolend door het bos ziet hij een gedaante waar hij tegen aan praat, zijn vader en moeder en nog iets met een helder wit licht.
Ik dacht even dat het een droom betrof een niet bestaande werkelijkheid, in principe is het dat ook alleen handelt het over de dood.
Het boek is een verhaal met repeterende zinnen en een diep filosofisch karakter heeft, is dit hoe de dood wordt beleefd?
Dit is geen boek voor mij, gelukkig maar 76 bladzijden dus het uitlezen viel wel mee, maar als ik me zo moet gaan verdiepen in de zin van een boek is de lol er voor mij van af, eens te meer een bewijs dat de boeken die uitvoerig worden gerecenseerd door Hebban lezer Nico van der Sijde en van hem een goede waardering krijgen bij mij juist het tegenovergestelde te zien geven, een uitzondering daar gelaten, het heeft met leesintelligentie te maken, en daarmee kan ik mij niet meten met Nico, in dit geval niet helaas maar een conclusie.