Hippies in een commune rond midzomer met lange warme nachten, eindeloos feestend rond kampvuren. Onderhuidse irritatie over rommel, verstopte wc's, de vrije seks (als het net jouw vriendje/vriendinnetje betreft), de rolverdelingen (de vrouwen in de keuken). Het lijkt weinig boeiend, maar de manier waarop Boyle het beschrijft vanuit het perspectief van verschillende personen is zeer inlevend, meeslepend en ook nog eens humoristisch. En dan wordt het lastiger. De boerderij waar ze samenleven wordt platgegooid, en ze trekken naar Alaska, zich realiserend dat het daar wel eens heel lange donkere koude nachten zullen zijn. Maar niemand heeft daar een concreet beeld bij. Tegelijk zien we een stel dat daar al langer woont en van leven in de natuur echt werk maakt. De tegenstellingen, de vriendschappen, de ruzies, de twijfels. Het is een prachtig verhaal om te lezen en alle personages worden door Boyle met veel warmte gemaakt.

Reacties op: Lange nachten