Ik zag dit boek liggen bij V&D voor maar vijf euro. Een koopje dus voor zoveel leesplezier. Van Wolfes' eerdere boeken - 'Vreugdevuur der Ijdelheden' en 'In alles een Man' heb ik ook al zo genoten.

Wolfe wordt wel de 'prominenste chroniqueur van de Amerikaanse levensstijl' genoemd, maar ook wel 'de Dickens van twintigste-eeuws Amerika'. In al die boeken neemt hij delen van de Amerikaanse samenleving op de hak. In dit boek Charlotte Simmons het universiteitsleven.

En dat doet hij op een weergaloze manier. Gedetailleerd, humoristisch en psychologisch scherp als een scheermes. Bovendien mixt hij er in dit verhaal nog een leuke scheut wetenschap (Darwin, Socrates en neurobiologie) door waar je al lezende ook weer wat van meeneemt.

De recensent hieronder me heeft er echt geen snars van begrepen. Enige minpuntje is misschien de omvang van het boek. Honderd pagina's minder had ook gemogen, maar ach het leest als een trein...

Reacties op: Recensie Ik ben Charlotte Simmons