Dit boek is het debuut van Janneke van der Horst en bestaat uit veertien verhalen waarvan de één wat sterker is dan de ander. Hoewel het niet slecht geschreven is, heeft het toch geen indruk bij me achtergelaten. Het blijft allemaal zeer oppervlakkig en als je met een volgend verhaal bezig bent ben je vaak alweer vergeten waar het vorige over ging. Soms pakt een verhaal je wél en zit je er net lekker in, maar dan houdt het plotseling op en ben je nog niets wijzer.

Reacties op: Recensie Ik weet hoe jongens huilen