Lezersrecensie
Diepgaande sports romance
Ik ben dit jaar onderdeel van de World of Romance Boekenlounge, yes! Het eerste boek dat we met elkaar gelezen hebben, is het nieuwste boek van Gillian King. Een realgood die zich afspeelt in de tenniswereld, dat klinkt veelbelovend toch?! Ik heb genoten van het verhaal van Björn en Mette en heb dit boek dan ook beoordeeld met 3,5 ster.
Mette is journalist en documentairemaker, maar tot nu toe heeft ze nog geen hele grote projecten op haar naam staan. Als ze de kans krijgt om de comeback van Björn de Graaf vast te leggen, grijpt ze die kans met beide handen aan. Ondanks het pijnlijke en verdrietige verleden dat zij en haar familie delen met Björn….
Björn is geliefd en een legende binnen het Nederlandse tennis. Zijn samenwerking met Mette begint zakelijk, maar al gauw weet Mette precies de vragen te stellen die Björn herinneren aan zaken die hij juist liever niet wil oprakelen. Ondanks de pijn en herinneringen lijkt de afstand tussen hen toch kleiner te worden….
Mette en Björn. Twee interessante personages die een intense dynamiek met elkaar hebben, die zich heel geleidelijk en realistisch ontwikkelt. Het ongemak en de afstand in het begin veranderen langzaam in meer oprechte interesse en affectie naar elkaar toe. Er zitten veel terugblikkende hoofdstukken naar het verleden in het boek, wat ervoor zorgde dat ik de gebeurtenissen en gevoelens van de personages beter kon plaatsen. Bovendien maakte het mij nieuwsgierig: wat is er nu gebeurd tussen Mette en Björn? Hierin speelt Kees, de broer van Mette, een grote rol….
Het boek wordt omschreven als een realgood, een feelgood met meer diepgang, en dat is zeker niet onterecht. De focus ligt heel erg op de personages, hun gevoelens, emoties en onderlinge connectie. Ik vind het knap hoe Gillian een verhaal heeft weten te schrijven waarin echt veel diepgang zit, waarin rouw en verdriet een prominente plaats hebben, maar wat toch niet zwaar aanvoelt. Ik leefde met de personages mee en de perspectiefwisselingen tussen Mette en Björn maakte dat ik de personages nog beter begreep. De persoonlijke ontwikkeling die zowel Matte als Björn doormaakt, vond ik erg mooi. Ook de ouders van Mette spelen een bijzondere rol in het verhaal. Ik had heel erg met hen te doen en hun verdriet droop van de pagina’s. Het laatste hoofdstuk in het boek is dan ook extra speciaal!
De setting van het verhaal is origineel: ik heb nog weinig boeken gelezen die zich afspelen in de tenniswereld. Het enige wat ik jammer vond, is dat ik het gevoel had dat er meer uit de setting gehaald had kunnen worden. Björn maakt een comeback, waarvan Mette een documentaire maakt, maar de details rondom de comeback en de documentaire bleven wat onduidelijk. Waarom nu een comeback? Waar is Björn’s team? Het maken van de documentaire lijkt ook meer bijzaak dan hoofdzaak in het verhaal. Ik miste verhalen van vrienden, oud-concurrenten en trainers. Hierdoor bleef de carrière van Björn voor mij wat vlak aanvoelen.
Tevens miste ik wat spanning en actie. Tennissers kunnen stijgen op de ranking door punten te behalen, maar hier wordt amper aandacht aan besteed. De focus ligt heel erg op de connectie tussen Mette en Björn en in deze verhaallijn zit dan ook veel gevoel en diepgang, maar ik had het leuk gevonden als er iets meer afwisseling was geweest. Dat er ergens naartoe geleefd zou worden, een belangrijke wedstrijd bijvoorbeeld? Ik had graag nog iets meer in het tenniswereldje getrokken geworden.
De opbouw van het verhaal was goed, iets waar de korte hoofdstukken zeker aan bij hebben gedragen. Tel daarbij het wisselende perspectief en de meeslepende en vlotte schrijfstijl op en dat maakte dat het boek fijn weglas. Ondanks de diepgang, de fijne personages en sterke schrijfstijl miste ik soms toch wat spanning en verrassing. Het verhaal was wat voorspelbaar, de plottwist waren naar mijn mening te verwachten. Dit maakte het boek zeker niet saai, maar ik had iets minder nadruk op de personages gewild en iets meer op de omgeving en andere verhaallijnen.
Game, set, perfecte match is een fijne realgood met veel focus op de diepgang en de ontwikkeling van de personages en hun onderlinge connectie. Uit de originele setting in de tenniswereld had naar mijn mening iets meer gehaald kunnen worden, maar de wisselende perspectieven, korte hoofdstukken en meeslepende schrijfstijl maakten dat het boek fijn weglas. Hoewel ik het verhaal iets te voorspelbaar vond, heb ik ervan genoten en zou ik dit boek zeker aanraden als tip om dit voorjaar te lezen! Game, set, perfecte match verschijnt op 18 maart bij HarperCollins.
Mette is journalist en documentairemaker, maar tot nu toe heeft ze nog geen hele grote projecten op haar naam staan. Als ze de kans krijgt om de comeback van Björn de Graaf vast te leggen, grijpt ze die kans met beide handen aan. Ondanks het pijnlijke en verdrietige verleden dat zij en haar familie delen met Björn….
Björn is geliefd en een legende binnen het Nederlandse tennis. Zijn samenwerking met Mette begint zakelijk, maar al gauw weet Mette precies de vragen te stellen die Björn herinneren aan zaken die hij juist liever niet wil oprakelen. Ondanks de pijn en herinneringen lijkt de afstand tussen hen toch kleiner te worden….
Mette en Björn. Twee interessante personages die een intense dynamiek met elkaar hebben, die zich heel geleidelijk en realistisch ontwikkelt. Het ongemak en de afstand in het begin veranderen langzaam in meer oprechte interesse en affectie naar elkaar toe. Er zitten veel terugblikkende hoofdstukken naar het verleden in het boek, wat ervoor zorgde dat ik de gebeurtenissen en gevoelens van de personages beter kon plaatsen. Bovendien maakte het mij nieuwsgierig: wat is er nu gebeurd tussen Mette en Björn? Hierin speelt Kees, de broer van Mette, een grote rol….
Het boek wordt omschreven als een realgood, een feelgood met meer diepgang, en dat is zeker niet onterecht. De focus ligt heel erg op de personages, hun gevoelens, emoties en onderlinge connectie. Ik vind het knap hoe Gillian een verhaal heeft weten te schrijven waarin echt veel diepgang zit, waarin rouw en verdriet een prominente plaats hebben, maar wat toch niet zwaar aanvoelt. Ik leefde met de personages mee en de perspectiefwisselingen tussen Mette en Björn maakte dat ik de personages nog beter begreep. De persoonlijke ontwikkeling die zowel Matte als Björn doormaakt, vond ik erg mooi. Ook de ouders van Mette spelen een bijzondere rol in het verhaal. Ik had heel erg met hen te doen en hun verdriet droop van de pagina’s. Het laatste hoofdstuk in het boek is dan ook extra speciaal!
De setting van het verhaal is origineel: ik heb nog weinig boeken gelezen die zich afspelen in de tenniswereld. Het enige wat ik jammer vond, is dat ik het gevoel had dat er meer uit de setting gehaald had kunnen worden. Björn maakt een comeback, waarvan Mette een documentaire maakt, maar de details rondom de comeback en de documentaire bleven wat onduidelijk. Waarom nu een comeback? Waar is Björn’s team? Het maken van de documentaire lijkt ook meer bijzaak dan hoofdzaak in het verhaal. Ik miste verhalen van vrienden, oud-concurrenten en trainers. Hierdoor bleef de carrière van Björn voor mij wat vlak aanvoelen.
Tevens miste ik wat spanning en actie. Tennissers kunnen stijgen op de ranking door punten te behalen, maar hier wordt amper aandacht aan besteed. De focus ligt heel erg op de connectie tussen Mette en Björn en in deze verhaallijn zit dan ook veel gevoel en diepgang, maar ik had het leuk gevonden als er iets meer afwisseling was geweest. Dat er ergens naartoe geleefd zou worden, een belangrijke wedstrijd bijvoorbeeld? Ik had graag nog iets meer in het tenniswereldje getrokken geworden.
De opbouw van het verhaal was goed, iets waar de korte hoofdstukken zeker aan bij hebben gedragen. Tel daarbij het wisselende perspectief en de meeslepende en vlotte schrijfstijl op en dat maakte dat het boek fijn weglas. Ondanks de diepgang, de fijne personages en sterke schrijfstijl miste ik soms toch wat spanning en verrassing. Het verhaal was wat voorspelbaar, de plottwist waren naar mijn mening te verwachten. Dit maakte het boek zeker niet saai, maar ik had iets minder nadruk op de personages gewild en iets meer op de omgeving en andere verhaallijnen.
Game, set, perfecte match is een fijne realgood met veel focus op de diepgang en de ontwikkeling van de personages en hun onderlinge connectie. Uit de originele setting in de tenniswereld had naar mijn mening iets meer gehaald kunnen worden, maar de wisselende perspectieven, korte hoofdstukken en meeslepende schrijfstijl maakten dat het boek fijn weglas. Hoewel ik het verhaal iets te voorspelbaar vond, heb ik ervan genoten en zou ik dit boek zeker aanraden als tip om dit voorjaar te lezen! Game, set, perfecte match verschijnt op 18 maart bij HarperCollins.
1
Reageer op deze recensie
