Complex, pakkend, onvergetelijk. Dit boek is er eentje uit de 1001.

In het boek ‘Apeirogon’ volg je de twee hoofdpersonages Bassam en Rami gedurende 1 dag in hun leven. Het zijn twee vaders die elk op een vreselijke manier hun dochter hebben verloren in het palestijns-Israelische conflict dat al decennia woedt. Bassam is Palestijn en Rami een Israëliër, twee mannen die in hun verlies en verdriet elkaar en anderen hebben gevonden. Ze voeren een geweldloze strijd voor vrede, een strijd dmv communicatie met iedereen die wil luisteren.
Naast het levensverhaal van Bassam, Rami en hun familie is er ruimte voor de geschiedenis van de streek, ‘levensverhalen’ van bekende historische figuren die een link hebben met de streek of het conflict en citaten.

Het boek is opgebouwd uit 1001 hoofdstukken; vaak heel kort, soms wat langer en heel af en toe enkel een beeld. Hierin zie ik een link met de titel ‘Apeirogon’.
De hoofdstukken volgen geen chronologisch verloop, maar verspringen van heden naar verleden en terug, van één van de hoofdpersonages naar een andere stem binnen het boek. In het begin bracht het me van mijn stuk, ik wist niet goed wat ik ervan moest denken. Maar hoe verder ik las hoe meer het me begon te dagen. Alles houdt verband met alles en oefent zijn invloed uit, onmiddellijk of pas veel later.
In de leesclub verwees iemand naar een legpuzzel en daar heeft de structuur van dit boek heel veel van weg. Enorm veel losse stukjes die soms weinig met elkaar lijken te maken te hebben en je uit je evenwicht brengen, maar eens je ze in elkaar puzzelt vormen ze een prachtig geheel.

Colum McCann is als een beeldhouwer of schilder met woorden. Door zijn prachtige schrijfstijl kan de lezer zich zonder moeite verbeelden waar het verhaal zich afspeelt. Hij gebruikt geen woord te veel en blijft weg van schoonschrijverij zonder doel. Hij besteedt veel aandacht aan zintuiglijke indrukken en vooral het auditieve krijgt veel aandacht.

McCann geeft je een inkijk in het conflict en laat elk mogelijk perspectief aan bod komen. Hij laat het aan de lezer om zich een mening te vormen en een oordeel te vellen. Als dat al mogelijk is of de bedoeling zou zijn.

Zo complex als het boek soms aanvoelde, het is niets in vergelijking met de complexiteit van de zoektocht naar vrede voor ieder persoon in de regio.