Astrid van der Helm over Jachtmaan

Soms lees je een boek dat je bijblijft. Soms lees je een boek waaraan je verkocht bent vanaf de eerste letter. Soms lees je een boek dat je niet weg kunt leggen. Soms lees je een boek waarvan je eigenlijk bang bent het eind te naderen. Zo’n boek is Jachtmaan!
In Jachtmaan worden we meegenomen in het leven van Maire. Maire gaat bij haar broer wonen in Frankrijk. Haar broer Pascal woont samen met Cat, Radu en Eris. Ze hebben een polygame relatie met zijn vijven. Maire weet dat in het begin niet, maar komt daar al snel achter. Ze heeft daar verder geen enkel probleem mee. Er zijn wel meer dingen vreemd aan deze vijf hoofdpersonen.
Langzaam went Maire aan het bestaan in Frankrijk. Langzaam gaat Maire zich ook afvragen waarom haar huisgenoten weg zijn als het volle maan is. Langzaam komt Maire erachter wat haar huisgenoten voor haar verbergen.
De spanning is vanaf de eerste pagina aanwezig, en duurt tot je het boek dichtklapt. De hoofdpersonen worden goed neergezet in Jachtmaan. Maire wordt er uitgelicht, en de hoofdstukken draaien voornamelijk om haar. Sommige dingen zijn wat ongeloofwaardig, maar absoluut niet storend.
Buiten het feit dat er bij elke volle maan iets te gebeuren staat, is er nog iets vreemds aan de hand. Huisgenoot Radu is elke maand een paar dagen weg om te zoeken naar een oud manuscript. Wat is er allemaal gaande in de oude hoeve in het bos?
Pescar neemt ons mee in een fantasy verhaal over weerwolven, oude manuscripten en polygame relaties. Het verhaal is uitermate goed opgebouwd, en alles komt goed tot zijn recht. Jachtmaan is het eerste deel van de Maanmysteries. Ik kan niet wachten om in het volgende deel te beginnen.