Had meer verwacht van deze titel…

De overbodigen van Herman Koch leest vlot weg en begint veelbelovend, met een intrigerend uitgangspunt en de bekende bijtende humor van de auteur. De inkijk in het hoofd van de narcistische hoofdpersoon Herbert is soms scherp, grappig en zelfs ongemakkelijk herkenbaar, wat ervoor zorgt dat je blijft doorlezen.

Toch zakt het verhaal gaandeweg wat in. Het tempo is kabbelend en er wordt geregeld te lang doorgegaan op details die weinig toevoegen, waardoor de spanning verslapt. De combinatie van thrillerachtige elementen met filosofische bespiegelingen voelt niet altijd goed uitgewerkt, en sommige zijpaden leiden eerder af dan dat ze verdiepen.

Hoewel Kochs toegankelijke schrijfstijl het boek makkelijk leesbaar maakt, stelt vooral het einde teleur: de ontknoping komt ongeloofwaardig en weinig bevredigend over. Al met al een vermakelijk boek voor tussendoor, maar niet zo sterk en scherp als zijn beste werk. ⭐⭐⭐