verslavend

Laat ik beginnen door te zeggen dat ik bijna nooit een thriller lees. Ik vind ze vaak te bloederig of ik krijg het gevoel "niet in het verhaal te geraken" doordat het niet realistisch overkomt.
Ongeveer een jaar gelezen las ik het eerste vertaalde boek van McFadden "De hulp". Dit boek stond steeds erg hoog in de toplijsten van Hebban. Na enkele recensies gelezen te hebben werd mijn nieuwsgierigheid getriggerd. Nu las ik alweer het vierde vertaalde boek van McFadden (3 in de reeks van de Hulp en "De perfecte zoon" is een ander verhaal van haar)

Ook deze keer werden mijn-toch al hoge verwachtingen-perfect ingelost. Ik heb genoten van dit verhaal, wat me van de eerste pagina weer meenam doorheen het verhaal. Ik heb niet zoveel ervaring met het lezen van thrillers, en ik weet niet of dit er mee te maken heeft, maar ik ben altijd volledig op het verkeerde been gezet wat betreft de dader. Dus nu ook weer...ik sta er toch altijd weer van versteld hoe Freida dit doet.
Een aanrader!