Emotioneel warm verhaal

De cover van dit boek sprak me aan...Je ziet een meisje dat zichtbaar aangedaan tegen een boom zit. Naast haar, een niet-ingekleurde jongen...Mooie pastelkleuren en twee vogels (één levende en een dode)

Het is voor Puca een niet zo makkelijke zomervakantie. Na deze vakantie zal ze naar het middelbaar gaan, maar zes weken lijken haar eindeloos lang. Buiten Mark en Martijn (twee eeuwige pestkoppen) valt er buiten niet veel te beleven. Thuis heerst ook een gespannen situatie, want het botert niet meer zo goed tussen haar ouders.

Sinds het overlijden van haar oma praat Puca in gedachten met haar. Ze begraaft dode dieren. Zo komt ze op een dag in contact met Rover, een jongen die zou willen dat hij meer tijd zou krijgen...
Zo speelt de tijd een belangrijke rol...Voor Puca duurt de tijd momenteel te lang...Zes weken lijken haar eindeloos...terwijl Rover met zijn dodelijke ziekte nog maar een poosje te leven heeft...

Ook de ouders van de kinderen komen in beeld. Puca's moeder, voor wie het allemaal teveel wordt thuis, met een man die telkens weg is voor zijn werk, maar ook haar kinderen wil behoeden voor verdriet en daardoor de Puca's vriendschap met Rover niet steunt. Puca's vader, die, wanneer hij thuis is een vat vol frustraties blijkt te zijn. Rover's ouders die bang en verdrietig zijn, en Rover zo lang en dicht mogelijk bij hen willen houden, tot hij zal sterven.
Ik vind het een ingetogen, mooi en gevoelig verhaal...Hoewel het niet vrolijk is, wel een vakantieboek voor kinderen die houden van serieuze, realistische verhalen...Een bijzonder boek!