Lezersrecensie
De dagen.
De dagen – Anita Larkens
Over de schrijfster:
In 2013 debuteerde ik met de psychologische thriller 'Schaduwdochter'. Mijn tweede thriller, 'De betrokkenen' is in 2015 verschenen. Op 15 februari 2017 lanceer ik mijn derde thriller 'De dagen', een domestic crime thriller. Ook werk ik aan een historische roman.
Achterflap:
Tijdens een voorjaarsnacht verdwijnen de kleuters Frida en Mees uit het huis van hun moeder. Beide ouders, Maud en Maarten, zijn de eerste verdachten. Hoewel de ex-geliefden al meer dan een jaar uit elkaar zijn, brengt het noodlot hen weer samen.
In de dagen en weken die volgen, wordt er met man en macht naar de kinderen gezocht. Vanaf het begin duiken de media bovenop het verhaal van de losbandige, jonge moeder die in het openbaar haar tranen niet toont. Maar waar moet je beginnen als het spoor al bij de voordeur eindigt?
Mijn mening:
De dagen heeft een cover die indruk op me maakt. Vooral de zinnen: Twee verdwenen kinderen,
twee wanhopige ouders en een zoektocht op een foto met bungelende beentjes maken gelijk iets in me los. Continu spoken de woorden: “het zal je maar gebeuren” door mijn hoofd. Maud en Maarten zijn gescheiden als het afschuwelijke drama zich afspeelt. Hun beide kinderen worden uit hun slaapkamer ontvoerd. De vingers worden in eerste instantie naar elkaar gewezen, maar al snel blijkt dat er veel meer aan de hand is. Het verhaal wordt in zeer korte hoofdstukken vanuit verschillende personen verteld, waardoor ik mijn nieuwsgierigheid niet kan bedwingen. Het is ongelofelijk en niet te begrijpen dat bij het overkomen van dit enorme leed de mensen gelijk klaar staan met hun oordeel. Niemand weet hoe hij in een soortgelijke situatie zou handelen en reageren maar we weten allemaal dat een ander het in ieder geval niet goed doet. De empathie, vooral in de directe omgeving is ver te zoeken of zelfs geheel afwezig.
Ik voelde de boosheid, het verdriet en vooral de machteloosheid van Maud en Maarten, wat ze ook doen, niets is goed.
De dagen vertelt de ontvoering van twee kleine kinderen maar vooral de negatieve invloed van de mensen om je heen maken je kapot. Door het trauma ben je niet in staat helder te denken waardoor je een prooi bent voor de media en misbruikt wordt door je zogenaamde vrienden. Moet wel toegeven dat het af en toe wel wat ongeloofwaardig overkwam wat Maud allemaal toeliet, wild vreemden wisten zich tot in haar huis te dringen en namen compleet de regie over.
Halverwege het boek verslapte mijn aandacht omdat het in mijn ogen wat te lang voortkabbelde, maar eenmaal verder lezend kwam er een wending die mijn aandacht vast wist te houden tot de plot. De plot heeft me geraakt, bizar te lezen wat wraak, afgunst maar ook psychisch functioneren met een mens kan doen. Iedere moeder wil het beste voor haar kind, maar wanneer doe je het goed?
Originaliteit: ****
Schrijfstijl: ***
Spanning: ***
Psychologie: ****
Plot: ****
De dagen krijgt van mij 3,5 ster.
Bianca