Assepoester, maar dan net even anders

Met Internationale vrouwendag moest ik dit weekend natuurlijk wel een boek lezen geschreven door en over een vrouw. Gelukkig heb ik daar genoeg van op m’n wensenlijstje staan. Zo ook het nieuwste deel van de Zoektochten en schandalen-serie van Laura Wood.

Als zilverdraad bij maanlicht gaat over Iris Grey, die na het onverwachtse overlijden van haar vader alleen achterblijft bij haar nieuwe stiefmoeder en stiefzussen. Zij hebben een grote hekel aan Iris, dus om niet te onderdrukt te worden slaat Iris op de vlucht. Ze bouwt een anoniem, maar succesvol leven op in Londen. Jaren later ontmoet ze Nicholas Winter, die een wel heel speciaal verzoek heeft. Als blijkt dat Iris bij dit verzoek wraak kan nemen op haar stieffamilie, grijpt ze deze kans met beide handen aan …

Zoals je uit deze synopsis wel kunt opmaken, lijkt Als zilverdraad bij maanlicht te beginnen als hervertelling van het sprookje Assepoester (en voor de oplettende fan heeft het dus ook overeenkomsten met het nieuwste seizoen van Bridgerton). Toch loopt het verhaal net even anders. Net als bij de andere delen wordt de historische setting van deze romantische, maar detective-achtige young adult op een toegankelijke en speelse manier verteld. Het verhaal is vlot en geen seconde saai of oubollig. Het zal daarom ongetwijfeld veel lezers aanspreken. Hoewel het verhaal zelf misschien niet al te uniek is, blijft het concept van deze serie bijzonder: de historisch romantiek van Julia Quinn meets het stoere speurwerk van Jennifer Lynn Barnes. En stiekem vind ik het dan wel een beetje jammer dat ik dit dan via m’n reader las, want wat een plaatje zijn deze cover en edges!

Voor liefhebbers van De selectie, Moordgids voor lieve meisjes en Bridgerton.