Lezersrecensie
Een ontroerend en emotioneel in een wat simpel jasje
Ik was al bekend met de emotionele en tragische oorlogsverhalen van Heather Morris (o.a. Het meisje dat twee kampen overleefde), maar de auteur gooit het nu over een andere boeg. Alhoewel … mijn verwachting is dat ook De wens erg emotioneel en tragisch is.
De wens gaat over de vijftienjarige Jesse en de negentwintigjarige Alex die elkaar wel vanwege een heel bijzondere reden leren kennen. Jesse is namelijk ernstig ziek en mag hierdoor nog een wens doen. Zo wordt Alex ingeschakeld, die Jesse mag helpen haar laatste wens uit te laten komen: een interactieve video vol met herinneringen en belangrijke mensen uit het leven van Jesse. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen de terughoudende en engszins eenzame Alex en de optimistische en vrolijke Jesse.
Zoals je uit deze synopsis wel kunt opmaken, is De wens meeslepend en verdrietig, maar ook juist erg hoopvol. Over angst en (mogelijk) verlies, maar ook over hoop en niet opgeven. De auteur weet de contrasten tussen deze verschillende emoties en tussen de personages mooi te schetsen.
Het verhaal wordt geschreven vanuit meerdere perspectieven, waarvan Alex en Jesse het meest aan bod komen. Ik vond de verschillende perspectieven bij dit boek een leuke toevoeging. Soms vind ik het juist fijn als een verhaal vanuit één perspectief is geschreven, maar ik denk dat het bij dit verhaal juist erg passend is dat je vanuit iedereens perspectief een beetje mee krijgt. Het maakt het inleven in de verschillende situaties ook een stuk makkelijker.
De schrijfstijl is wel wat kinderlijk, het verhaal en de personages doen hierdoor soms een beetje simpel en naïef aan. Het is naar mijn smaak iets te direct en een tikkeltje kort door de bocht geschreven. Het plot is zo ontroerend en indrukwekkend, met een iets subtielere schrijfstijl had dat nog mooier tot z’n recht kunnen komen. Vanwege de interessante setting wilde ik desondanks toch graag doorlezen. Qua plot en verhaallijn ben ik dus erg enthousiast, qua schrijfstijl iets minder.
Concluderend is het verhaal erg ontroerend en indrukwekkend. Het zal ongetwijfeld veel lezers raken en misschien zelfs aan het denken zetten.
Ik heb dit boek mogen lezen voor Harpers Boekenclub. Uitgeverij HarperCollins, bedankt hiervoor. (Dit heeft mijn mening uiteraard niet beïnvloed.)
De wens gaat over de vijftienjarige Jesse en de negentwintigjarige Alex die elkaar wel vanwege een heel bijzondere reden leren kennen. Jesse is namelijk ernstig ziek en mag hierdoor nog een wens doen. Zo wordt Alex ingeschakeld, die Jesse mag helpen haar laatste wens uit te laten komen: een interactieve video vol met herinneringen en belangrijke mensen uit het leven van Jesse. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen de terughoudende en engszins eenzame Alex en de optimistische en vrolijke Jesse.
Zoals je uit deze synopsis wel kunt opmaken, is De wens meeslepend en verdrietig, maar ook juist erg hoopvol. Over angst en (mogelijk) verlies, maar ook over hoop en niet opgeven. De auteur weet de contrasten tussen deze verschillende emoties en tussen de personages mooi te schetsen.
Het verhaal wordt geschreven vanuit meerdere perspectieven, waarvan Alex en Jesse het meest aan bod komen. Ik vond de verschillende perspectieven bij dit boek een leuke toevoeging. Soms vind ik het juist fijn als een verhaal vanuit één perspectief is geschreven, maar ik denk dat het bij dit verhaal juist erg passend is dat je vanuit iedereens perspectief een beetje mee krijgt. Het maakt het inleven in de verschillende situaties ook een stuk makkelijker.
De schrijfstijl is wel wat kinderlijk, het verhaal en de personages doen hierdoor soms een beetje simpel en naïef aan. Het is naar mijn smaak iets te direct en een tikkeltje kort door de bocht geschreven. Het plot is zo ontroerend en indrukwekkend, met een iets subtielere schrijfstijl had dat nog mooier tot z’n recht kunnen komen. Vanwege de interessante setting wilde ik desondanks toch graag doorlezen. Qua plot en verhaallijn ben ik dus erg enthousiast, qua schrijfstijl iets minder.
Concluderend is het verhaal erg ontroerend en indrukwekkend. Het zal ongetwijfeld veel lezers raken en misschien zelfs aan het denken zetten.
Ik heb dit boek mogen lezen voor Harpers Boekenclub. Uitgeverij HarperCollins, bedankt hiervoor. (Dit heeft mijn mening uiteraard niet beïnvloed.)
1
Reageer op deze recensie
