Ingetogen en ontroerend

In Geschenk van de zee maak je kennis met het Schotland van de jaren 1900. Als er in een klein en hecht vissersdorpje een onbekende jongen na een storm aanspoelt, wordt onderwijzeres Dorothy aangewezen om tijdelijk op de jongen te passen. Hij doet haar erg denken aan haar eigen zoon, die ze een paar jaar terug is verloren. Zo bloeit de rouwende Dorothy, die zich vaak eenzaam voelde als buitenbeentje in het dorp, steeds meer op. Kan de gemeenschap haar nu wel accepteren?

Geschenk van de zee is een ontzettend puur en romantisch verhaal. Het laat ontluikende liefde zien zoals dat (vooral) bij historische verhalen zo mooi naar voren kan komen. Daarnaast is het ingetogen en ontroerend.
De auteur weet een goed beeld te schetsen hoe kwetsbaarheid en eenzaamheid veel invloed kunnen hebben op iemands leven. Het verhaal wordt verteld vanuit twee tijdsperspectieven: de periode waarin Dorothy in het dorp komt wonen en jaren later als Dorothy de jongen in huis neemt. Juist deze afwisseling met flashbacks maken je als lezer nieuwsgierig. Hoewel het verhaal een paar pittige thema’s behandelt, zul je het ongetwijfeld met een glimlach (digitaal) dicht slaan. Ik vloog door dit boek en ik ben er van overtuigd dat dit ook voor vele anderen geldt. En wellicht zet het je zelfs nog even aan het denken …

Voor liefhebbers van Ga als een rivier, Onder de magnolia’s en Als scheuren in de aarde.

Uitgeverij Ambo Anthos, bedankt voor dit recensie-exemplaar. Dit heeft mijn mening uiteraard niet beïnvloed.