Niets is wat het lijkt

Na het succes van ‘De hulp’ is Frieda McFadden niet meer weg te denken uit de boekenwereld. Haar werk is typisch zo’n you love it or you hate it-geval. Verwacht geen thriller waarbij je nagelbijtend op het puntje van je stoel zit, maar reken wel op plottwists die zó goed in elkaar zitten dat je er alleen maar bewondering voor kunt hebben.

In Lieve Debbie maken we kennis met Debbie, een vrouw die de touwtjes graag stevig in handen houdt. Ze deinst er niet voor terug om situaties naar haar hand te zetten, zelfs als dat betekent dat ze daarvoor onconventionele middelen moet inzetten. Met haar hoge IQ en technologische vaardigheden lijkt Debbie altijd een uitweg te vinden, wat er ook gebeurt.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, iets wat ik persoonlijk altijd enorm kan waarderen. In combinatie met de korte hoofdstukken vlieg je door het boek heen. Elk hoofdstuk eindigt net op zo’n punt dat je verder wilt lezen, maar dan schakelt het verhaal naar een ander personage. Frustrerend? Een beetje. Verslavend? Absoluut.

Een extra leuke toevoeging zijn de columns die Debbie schrijft. Deze tussenstukjes zitten vol heerlijke, morbide humor, gedachten die sommige mensen misschien stiekem wel hebben, maar nooit hardop durven uitspreken. Ze geven het verhaal nét dat beetje extra.

En dan denk je halverwege: ik snap wel ongeveer hoe dit zit. Tot McFadden besluit het tapijt onder je vandaan te trekken. Want daar is hij: die plottwist waarbij je denkt huh… wacht even… hoe dan?! En is dat niet precies wat een boek onvergetelijk maakt?

Meer ga ik er niet over zeggen, want dan geef ik te veel weg.
Maar geloof me: ga dit boek lezen. Het is absoluut de moeite waard.

“Frieda McFadden doet waar ze goed in is: je compleet op het verkeerde been zetten.”