Een psychologische thriller met diepgang

Het is 17 november 1967 als de veertienjarige Marsie heeft afgesproken met haar geheime penvriend. Iemand waar ze al langere tijd mee schrijft, onder de naam van haar oudere zus Stína. Helaas mag ze op die bewuste avond van haar moeder het huis niet uit. Diezelfde nacht verdwijnt Stína spoorloos en wordt er op de afgesproken plek, de bebloede jas van haar zus gevonden. Verder ontbreekt ieder spoor, maar dan krijgt Marsie tien jaar later, onverwacht een brief van haar oude penvriend. Hij zegt meer te weten….

In Slapeloos volg je verschillende tijdlijnen. Zo lees je over het leven in 1967 en de verdwijning van Stína. Je merkt dat de zussen een goede band hadden, maar dat die door vriendschappen en lastige familieverhoudingen steeds meer onder druk kwam te staan. Daarnaast word je meegenomen naar 1977, waarin Marsie nog steeds worstelt met de verdwijning van haar zus, 10 jaar terug. Het niet weten wat er met Stína gebeurd is, geeft haar verwarde herinneringen en zorgt ook voor slapeloze nachten. Het verschil tussen fictie en waarheid wordt voor haar steeds moeilijker te onderscheiden, waardoor dat een ideale voedingsbodem is voor het onverwerkte verdriet, onzekerheid en schuldgevoel bij haar.

Hoewel het boek boeiend en goed geschreven was, wist het me toch niet helemaal te pakken. Mogelijk omdat het verhaal voor mij wat traag verliep. Daarnaast duurde het door de vele IJslandse namen, ook wel eventjes voor dat ik er echt lekker in zat. Toch bleef de vraag wat er tien jaar geleden gebeurd was en of Stína nog leefde, mij in zijn greep houden. Iets dat zorgde voor een continu aanwezige spanning en psychologische diepgang. Mocht je opzoek zijn naar een psychologische thriller, dat zich langzaamaan ontvouwt, dan is dit jouw boek!