Rauw, eerlijk, ietwat zwaar en toch ook liefdevol.

Hoewel Verheijen erg vlot schrijft vond ik het af en toe toch wat zwaar voelen. Het is niet zo dat je minder van je kind houdt wanneer deze een handicap heeft, maar het is wel erg intensief. Daarnaast moet je accepteren dat jouw kind niet ‘doorsnee’ is en zal je soms harder moeten vechten om voor elkaar te krijgen wat jouw kind nodig heeft.

Ik ben dan ook blij met de eerlijkheid van Verheijen. Dat hij en zijn vrouw Jip verwachtingen bij hebben moeten stellen is volkomen logisch maar tegelijk laat dit boek zien hoe blij je kunt zijn met kleinere stappen vooruit en de onvoorwaardelijke liefde die er is voor je kind(eren).

De gehele recensie is te vinden op boekleven.nl