Een mooi verhaal met verschillende lagen

Wat een mooie mengeling aan emoties heeft Thuyns in dit verhaal weten te vangen. Het ene moment zat ik met tranen in mijn ogen te lezen en het volgende moment voelde ik de vlinders in mijn buik rondfladderen. Thuyns laat zien dat een verhaal meer dan genoeg ruimte biedt aan aan zowel verdrietige, moeilijke en fijne momenten.

Al vanaf het moment dat je instapt als lezer is de vader van Naomi ziek, hij heeft Alzheimer. Helaas gaat het snel achteruit en hoewel ik soms even moest slikken, heeft Thuyns dit volgens mij op een mooie en realistische manier neergezet. Hoe de omgeving ermee omgaat valt hier ook onder. Het is knap hoe de auteur deze gevoelens zo dichtbij je weet te brengen.