Lezersrecensie
Een soort van Elsa (van Frozen) meets X-men, met een vleugje Twilight Saga.
Elf en een half uur. Zo lang leefde ik in de wereld van Ember. En haar zusje Olivia. En de knappe Hayden. En alle anderen...
Ik las het boek in één ruk uit. Terwijl ik het eigenlijk niet uit wílde lezen. Herken je mijn tweestrijd?
Het verhaal gaat over Ember, die na een auto-ongeluk uit de dood wordt gehaald door haar zusje Olivia. Ja, Olivia heeft de gave iets doods weer tot leven te wekken. Ember had geen gave, tot ze dood was. Daarna leeft ze met de gave (of vloek zoals ze het zelf liever ziet) dat alles wat ze aanraakt sterft. Daarom heeft ze ook altijd handschoenen aan (yup, een beetje zoals Elsa in Frozen) en laat de niemand meer dichtbij komen. Dan ineens worden Elsa, Olivia en hun moeder ontvoerd/meegenomen. (Haar vader overleed tijdens het auto-ongeluk. Haar moeder is wel aanwezig, maar eigenlijk alleen lichamelijk. En denkt, nee is ervan overtuigd dat Ember dood is) De plek waar ze terecht komt is een woning, van meneer Cromwell, die als een soort vaderfiguur zich bemoeit met andere “begaafden.” (Ja, enige gelijkenis is wel te maken met X-men. Die maakt Ember tenslotte zelf ook in het boek) Ember vertrouwd zowel meneer Cromwell als de andere in het huis niet. En was het auto-ongeluk eigenlijk wel een ongeluk? Gelukkig is Hayden er nog. De knapperd. Met z’n gave energie te absorberen probeert hij haar te helpen. Met haar worsteling op haar nieuwe school. Met haar gave onder controle te krijgen. En met....
Dit was m’n eerste boek die ik las van deze schrijfster. Maar zéker niet de laatste. Wát een fijne schrijfstijl! Je wordt echt het verhaal ingezogen. En het enige wat nog telt is het einde van het boek. En alles er tussenin. Van mij verdiend dit boek, vol overtuiging, alle 5 sterren. Jammer dat er geen 5 sterren plus waardering bestaat. Dan had dit boek dat zeker gekregen.
Dit boek is dé perfecte mix, een soort van Elsa meets X-men, doordrongen met een vleugje Twilight Saga....