Dansen op de muur

Deze recensie verscheen eerder op Koukleum.nl.

Ik was aan het rond kijken op Kobo Plus en aangezien ik ook graag waargebeurde verhalen lees, was ik ook bij dit genre aan het kijken. Tot ik ‘Dansen op de muur’, van Maria Genova’ tegen kwam en aangezien deze al een tijdje op mijn veel-te-lange-NTL-lijstje stond, was mijn keuze snel gemaakt en ik koos ‘Dansen op de muur’ uit om te gaan lezen.

In eerste instantie was ik een beetje bang dat het verhaal zware kost zou zijn. Maar al snel werd het mij duidelijk dat Maria, aan dit serieuze onderwerp, ook de nodige humor heeft toegevoegd en dit zorgt ervoor dat het verhaal luchtig word. En de humor die Maria heeft… Ik hou er van!

"Ik groei op aan de voet van een van de bekendste monumenten: een metershoog granieten beeld van een Russische soldaat. Hij heet Aljosha en iedereen is gek op Aljosha. Er zijn zelfs mensen die zijn sokkel kussen. Ik niet, want ik weet dat mijn hond daar af en toe op plast."

Het leven achter het IJzeren gordijn is niet altijd makkelijk, en aangezien Maria zelf in Bulgarije is geboren kan zij als een van de beste hierover vertellen. Ze maakte mij, in ‘Dansen op de muur’, echt weg wijs in o.a. het communistische Bulgarije, maar ook in Oost-Duitsland. Ook wist ik veel dingen over de val van de muur niet. Hierdoor werd ik toch wel verrast.

Dit is een non-fictie verhaal dat ik iedereen sterk aanbeveel. Ook als je geen voorkennis hebt is dit verhaal erg interessant. Maria neemt je aan de hand mee door deze tijd en laat erg goed de verschillen zien.