Een verhaal wat enorm binnen kwam en me nog steeds niet los laat.

Deze YA van Droomvallei lag al even te wachten om gelezen te worden en wat heb ik een spijt dat ik het boek niet meteen heb opgepakt.

De cover vond ik geweldig een gezicht van een meisje met daarin bomen. Super mooi gedaan. De witte bladzijden en het grote lettertype hadden mij meteen moeten aanspreken, maar dat deed het dus niet. Waarom niet? Ik denk dat het op iets te kinderachtig over kwam op mij. Maar enfin, in de vakantie ben ik gaan lezen en; “Wow, wat maakte dit verhaal een indruk op me.”

Het verhaal is onder verdeeld in 6 delen, welke opzich ook weer zijn onder verdeeld in hoofdstukken. Wanneer een hoofdstuk over Rowell gaat, wordt het verhaal verteld vanuit Rowell en zo ook bij Fleur. Soms kunnen hoofdstukken het zelfde lijken alleen uit het oogpunt van de ander verteld.

Vriendschap, autisme, sport, ziekte, emotionele verwaarlozing, creativiteit en de dood zijn onder andere ingrediënten voor deze aangrijpende YA roman.

De personage Rowell, de eigenlijk wat autistische jongen, die op zijn kamer zit en prachtig kan tekenen. Er wordt verteld hoe hij in de dierentuin een vader en jongetje tekent, hij raakt in paniek als het jongetje zijn aandacht vraagt, je voelt gewoon met Rowell mee.

Overal op Rowells lichaam begint het zweet te prikken. Hij kan zijn schets niet laten zien. Het is iets van hem alleen.Maar het kind het raakt hem. De nieuwsgierigheid en de speelsheid. Het mag echter geen contact met hem zoeken.

Rowell mijdt zijn ouders, die nooit enig interesse in hem hebben getoond, hij schaamt zich voor zijn ouders die beide geen werk hebben en hele dagen voor de buis zitten. Rowell is creatief en naast tekenen maakt hij apps voor op de computer.

De tweede hoofdpersonage is de sportieve Fleur, een geweldige wielrenster, ze ziet haar leven in duigen vallen na een bezoek aan het ziekenhuis. Ze komt heel onverwachts in aanraking met Rowell, die toevallig met zijn moeder in het ziekenhuis is. Fleur probeert Rowell uit zijn schulp te laten kruipen en samen met haar broer en ouders geven ze Rowell de aandacht die hij thuis zo mist. Kunnen deze twee pubers elkaar helpen? Onverwacht komt er iemand op je pad en verandert je hele leven.. Blijf nog even

“Je kunt meer dan alleen wielrennen, hoor”, zegt Rowell, terwijl hij de tekst in zijn schetsboek herleest. “je leven is veel meer dan wielrennen alleen. En dat gaan we aan de wereld laten zien.”

Geweldig om te lezen over de twee jongelui die elkaar helpen het leven positief te zien ondanks de donkere wolken. Een boek wat je met beide benen op de grond zet, want wat kan het leven kort en gemeen zijn. Een heel goed geschreven verhaal, emotioneel, maar ook met zoveel positiviteit erin, een aanrader voor op de lijst voor de scholen wat mij betreft.

Tijdens de vakantie las na mij, mijn dochter van 14 dit boek ook zij was ontroerd, maar kon het boek niet weg leggen, je wilt gewoon verder lezen. Je wilt weten hoe het verder gaat met Fleur en Rowell. De plot is zeer indrukwekkend, ook al weet je dat het einde nadert, het komt enorm binnen. Het verhaal heeft me zoveel gedaan, dat ik heel veel moeite had met het schrijven van de recensie en het oppakken van een volgend boek.

Blijf nog even van Marloes Otten is één van de indrukwekkendste ya verhalen die ik dit jaar las.