Cees van Rhienen over Nachtrit

Laat ik beginnen te zeggen dat het verhaal goed is. Maar in dezelfde adem vertellen dat de eerste tweehonderd bladzijden datzelfde verhaal zo traag maken. En dat is heel erg jammer. In dat stuk gebeurt er weinig schokkends waardoor je zelfs gaat twijfelen of het wel een thriller is die je zit te lezen.
Walker die zijn best doet om achter zijn roots te komen en waarom en door wie hij is achter gelaten op driejarige leeftijd. Ondersteunt en bijgestaan door Krista, de gehandicapte collega die stilletjes in de loop van het verhaal meer gaat worden dan dat.
Wanneer James W. Nichol in het eerste stuk minder wazig geweest zou zijn en zeker het secundaire diffuse verhaal van Bobby wat directer en met meer actie had beschreven, zou dit boek de potentie van een bestseller in zich hebben gehad.
Ik kan door het trage eerste deel niet verder komen dan twee sterren en dit is nog enigszins naar boven afgerond en dat vind ik weer jammer want de basis is er wel.