Nobody's perfect.......

In Donkere wolken vol confetti volgen we twee meiden die in de meest kwetsbare fase van hun leven zitten. De fase tussen kind zijn en volwassen worden. Dat sommige kinderen volwassen ‘geschopt’ worden is een feit en dit geldt met name ook voor Joan. Ze leeft een onzeker bestaan doordat haar moeder er mentaal niet voor haar en haar broertje kan zijn. Daardoor voelt zij zich gedwongen alle ouderlijke taken op zich te nemen, en uit liefde voor haar broertje doet ze dat naar haar beste kunnen. Haar vader woont niet meer bij hen. Toch komt hij regelmatig, en op een zeer agressieve manier, geld aftroggelen bij haar moeder. Geld waar zowel Joan als haar moeder hard voor hebben moeten werken. Joan kan het allemaal nauwelijks aan. Waarom laat haar moeder dit toe? Gelukkig heeft ze haar Streetdance, en is er ook nog dat hele leuke nieuwe meisje op haar werk.

Abby heeft wel een solide thuisbasis. Een beetje té solide, als je het haar vraagt. Het overbeschermende gedrag van haar ouders is frustrerend en verstikkend. En dan is er ook nog haar tweelingzus die alles helemaal perfect voor elkaar heeft. Het helpt niet bepaald om haar lage zelfbeeld omhoog te krikken. Gelukkig heeft ze haar vriendje Milan, waar ze al 4 jaar een relatie mee heeft. Hij is het enige in het leven dat écht telt en ze wil alles doen om hem blij te maken en tevreden te houden. Dat Milan hier gretig misbruik van maakt en dat de relatie inmiddels behoorlijk toxic is, ziet ze totaal niet. Dit ondanks de waarschuwingen van haar ouders en haar beste vriendin Ayana. Dan ontmoet ze tijdens haar Streetdance lessen Joan waarmee ze meteen een klik heeft. Joan houdt in beginsel de boot af, maar toch ontwikkelt er zich een vriendschap. Dan raken de levens van de meiden op een onverwachte manier met elkaar verweven en stevenen ze af op een regelrechte ramp.

Donkere wolken vol confetti is een young adult, maar het leest wel echt als een jeugdboek. Dit komt mede door het vlotte, jonge en duidelijke taalgebruik en dat leest heel prettig. Je vliegt er doorheen. De schrijfster geeft treffend weer hoe onzeker je je als jong volwassene kan voelen, helemaal als het leven niet over rozen loopt. Zelf is ze werkzaam in de specialistische GGZ als orthopedagoog voor kinderen en jong volwassenen. Dat hier iemand spreekt met kennis van zaken is voelbaar in het boek, ondanks dat het verteld wordt vanuit Joan en Abby, de hoofdpersonages, zelf. Het boek maakt pijnlijk duidelijk op welke manier er misbruik gemaakt kan worden van jonge, kwetsbare mensen. Dit zowel in de eigen vriendenkring als in de ouder - kind relatie. Het zal voor veel mensen, in meer of mindere mate, herkenbaar zijn en dat maakt dat het ook echt binnenkomt.

Wat soms verwarrend kan zijn in het boek, zijn de verhoudingen onderling. Het verhaal wordt vanuit twee perspectieven verteld door beide hoofdpersonages in de ik-persoon. Dit wisselt per hoofdstuk. De karakters hebben onafhankelijk van elkaar een (vriendschappelijke) relatie met hetzelfde meisje. Het is zaak het koppie erbij te houden en het kan zijn dat men even de draad kwijtraakt tijdens met name de eerste hoofdstukken. Als de lijntjes uiteindelijk meer naar elkaar toekomen, wordt dit duidelijker en het is zeker niet storend.

Het verhaal stevent af op een heftige apotheose. Er gebeurt heel erg veel in, in verhouding, erg weinig bladzijden. Dit doet rommelig aan. Dat het met toevalligheden aan elkaar wordt geregen kan voor de lezer een storende factor zijn. Voor mij deed dit afbreuk aan het verhaal en was uiteindelijk de reden om geen 5, maar 4 sterren toe te kennen. Dat maakt Donkere wolken vol confetti net niet helemaal perfect. Dat het een erg goed verhaal is, dat moge duidelijk zijn!

Ik wil uitgeverij De Fontein heel hartelijk danken voor dit recensie exemplaar!