Lezersrecensie
Behoorlijk gestoord
Rona Halsall is een Engelse schrijfster van psychologische thrillers. Ze schrijft met name verhalen die zich afspelen in de huiselijke sfeer en daarbij geeft ze aan de term ‘huiselijk’ een heel nieuwe betekenis. Rona werkte voorheen als adviseur en mentor voor kleine bedrijven. Ze was vijftig jaar oud toen ze begon met creatief schrijven. Zeven jaar later werd haar eerste boek ‘Keep you safe’ gepubliceerd. Inmiddels staan haar boeken in de top 100 in de UK, USA, Australië, Canada en Duitsland. ‘De Bigamist’ is haar eerste boek dat wordt uitgebracht in het Nederlands. Het verhaal is vertaald door Marjolein van Velzen.
Als Emma zich tijdens een moeilijke periode in haar leven aansluit bij een praatgroep die in het teken staat van rouw en verlies, ontmoet ze daar consulente Faith en diens broer Sam. Met beide heeft ze vrijwel meteen een enorme klik. Ook Sam heeft recentelijk te maken gehad met een groot verlies en dat maakt dat de klik tussen hem en Emma al snel opbloeit naar iets groters. Totaal onverwachts vinden ze opnieuw de liefde, bij elkaar. Als Emma dan ook nog zwanger blijkt te zijn kan ze haar geluk niet op. Eindelijk heeft ze met Sam het perfecte leventje waar ze zo naar verlangd heeft. Dat er vreemde dingen gebeuren die niet helemaal lijken te kloppen, dat redeneert ze weg. Door niets en door niemand laat ze haar nieuwverworven geluk verstoren. Wanneer ze uiteindelijk niet meer om de feiten heen kan, weet ze dat haar eigen geheimen ook aan de oppervlakte lijken te geraken. En dat is iets wat ze koste wat het kost wil vermijden.
Het boek begint met een proloog dat niks aan de verbeelding overlaat. Hoofdpersonage Emma krijgt een dame aan de telefoon die beweert de vrouw van háár man te zijn. Dit, samen met de titel, maakt dat het fundament van het verhaal duidelijk is gelegd. Dan rijst wel meteen de vraag hoe dit zich verder kan en gaat ontvouwen. Er wordt immers meteen al behoorlijk wat prijsgegeven.
Dan vervolgt het verhaal zijn weg middels het eerste deel waarin we veertien maanden teruggaan in de tijd. Dit deel wordt verteld in de tweede persoon, vanuit het oogpunt van Emma. In het tweede deel gaan we terug naar het heden, wederom verteld vanuit Emma. In de delen daarna heeft de schrijfster ervoor gekozen om vanuit wisselende karakters en oogpunten te vertellen. Het is voor de lezer zaak om even het koppie erbij te houden maar storend is het niet. Het maakt wel dat je als lezer beseft dat er meerdere zaadjes zijn geplant. Wat je voor waar aan hebt genomen wordt dan ineens ernstig aan het wankelen gebracht door de schrijfster. Dat deze dame niet vies is van een plottwist, of twee, maakt het alleen maar extra leuk. Er wordt steeds een laagje meer van het mysterie afgepeld net zolang tot alles uit de doeken is gedaan. Als het slotakkoord nog nazindert in je hoofd is er voor de lezer maar één conclusie mogelijk. Dit is een behoorlijk gestoord verhaal.
Ik wil uitgeverij Luitingh Sijthoff enorm bedanken voor het vooruitleesexemplaar.