Onderhuidse spanning

Dit is zo’n boek waar iedereen iets van vindt. De één is lyrisch, de ander haakt halverwege af. Ik zit er een beetje tussenin.

Geweldig vond ik het niet. Slecht ook absoluut niet.

Wat dit boek wél sterk doet, is sfeer neerzetten. Er hangt een constante, spookachtige beklemming in het huis waar bijna alles zich afspeelt. Je voelt dat er iets niet klopt. Dat er iets onder de oppervlakte borrelt. En dat soort spanning, daar hou ik van.

Toch miste ik soms iets. Misschien omdat het verhaal zich grotendeels binnen dezelfde muren afspeelt, waardoor het wat eentonig kan aanvoelen. Ook kreeg ik niet echt een diepe klik met de personages. Ze bleven voor mij wat op afstand en daardoor voelde de emotionele impact minder groot dan het had kunnen zijn.

Maar de sfeer? Die zit goed. Onheilspellend, dreigend en subtiel verstorend.

Een thriller die onder je huid kruipt, maar mij nét niet volledig wist te grijpen.