Het begin is spannend en goed...

Op de getekende cover staat een jonge vrouw, waarschijnlijk de hoofdpersoon in het verhaal. Achter haar een beeld van een landschap met een fel licht. Dat past wel bij het verassende gedeelte van dit verhaal.
Victor Vergeer zoekt steeds nieuwe uitdagingen en maakte tijdens het schrijven van deze eerste roman gebruik van zijn ervaring als computerprogrammeur.

Het verhaal begint spannend en goed, het is een toegankelijk verhaal voor de lezer van een roman. De onhandigheid en de dilemma’s de de ontvoerders van Emelie ervaren komen soms wat slapstick achtig over en nemen daardoor aan de ene kant spanning weg maar aan de andere kant wekt het wel de nieuwsgierigheid en zet het aan het denken. Zal ze door deze onhandigheid meer of minder gevaar lopen.
Dan komt er ineens een groot science fiction achtige kant in het verhaal dat voor lezers van een spannende roman heel erg wennen is. Het leesplezier kwam daarna niet echt terug, ook omdat het lijkt alsof het twee verhalen zijn die apart van elkaar voor verschillende doelgroepen best goed zouden kunnen gaan maar in dit geval een flinke proeflees- en redactieronde missen. Een gemiste kans helaas.