een mega spannende en eng realistische mooie thriller die mij van het begin tot het einde en ver daarna flink bezighield.

Doodsengelen is het vierde en tevens laatste deel van de Sofie Lafleur-reeks. En het gaat verder met Sam die op missie in Irak en aan de andere kant Sophie, die samen met Marcel, haar zoon en haar nieuwe vriend Philippe een nieuw gezin wil zijn. Sam probeert een moeilijke opdracht uit te voeren en Sophie krijgt als journaliste een nieuwe opdracht. Beide verhalen komen met een letterlijke knal samen en dat maakt dat dit een boek is dat heel erg spannend is. Wat een mooi laatste deel!

Ik heb het vorige deel wel gelezen maar de eerste 2 delen nog niet. Je kunt dit dus los lezen vanwege de flashbacks en de mooie schrijfstijl van Wouter Helders maar ik ben nog steeds van plan om de eerste delen ook een keer te gaan lezen.

Wouter heeft een paar mooie cliffhangers in dit boek geplaatst die echt onvoorstelbaar zijn. Ze laten je een aanslag meebeleven vanaf de eerste rang en dat is na een week als deze heftig en actueel.
Maar aan de andere kant maakt dat de uitleg die Wouter aan de nationale en internationale conflicten geeft dat je de reacties van de hoofdpersonen beter begrijpt en doorgrondt.
Hij zorgt er daarbij voor dat hij niet te ver van de rode draad in het verhaal verwijderd raakt.
Je kop in het zand steken is nooit goed. Je gaat twijfelen of iets fictie is of non fictie…..

Doodsengelen is een mega spannende en eng realistische mooie thriller die mij van het begin tot het einde en ver daarna flink bezighield. Er was een mooie balans tussen rust en spanning en dat leest heel erg fijn.
Voor iedereen die van thrillers houdt die verder gaan dat een gewone moord of incident en je laten nadenken over wat je in het nieuws hebt gelezen.