Het is een boek over lef, over verder kijken dan de wereld en de mensen om je heen en alles niet zomaar aan te nemen.

Vina groeit op in een tijd die hopelijk ver voor ons ligt, de wereld is. Het water is gekomen en mensen voelen zich niet veilig. Houden van bestaat niet want voor je het weet wordt diegene die je liefhebt verzwolgen door het water. Mensen lijken alleen aan zichzelf te denken, daar lijkt het tenminste op. Vina heeft door een ongeluk in haar peutertijd maar 1 arm. Daar kan ze prima mee leven. Mensen zijn gelaten en laten de gebeurtenissen over zich heen komen. Dan verandert alles voor Vina, ze wordt naar het paleis gebracht om hofdame te worden van de prinses Ster. Daar blijkt dat Vina al snel meer doorheeft en ziet dan de rest van de personages uit het boek en dat zij een uitweg ziet in deze troosteloze, trieste wereld.
Het verdronken land is een verhaal waarin Cyn Balog ruim de tijd heeft genomen om de wereld die zij gecreëerd heeft te beschrijven. Toch duurde het vrij lang om mij van deze wereld een voorstelling te maken en daardoor duurde het een poosje om in het verhaal te komen. De strekking van het verhaal, het verloop en de personages zijn me wel heel duidelijk maar ik denk dat een kaartje of illustratie wel geholpen zou hebben.
Vina is wel een meisje met vele worstelingen en gevoelens, vooral als de wereld er anders uit lijkt te zien dan dat ze eerst dacht. Ook de personages die om haar heen staan lijken niet totaal ongevoelig te zijn maar er wel anders mee om te gaan dan Vina. Het is een boek over lef, over verder kijken dan de wereld en de mensen om je heen en alles niet zomaar aan te nemen. Het einde verschijnt wel heel plotseling en laat de lezer met een nieuwsgierigheid achter, of zijn het onbeantwoorde vragen. Gelukkig komt er nog een deel waar ik wel benieuwd naar ben.