Aangename kennismaking!

Voordat we slapen is het debuut van Siep Hendriks en is een boek dat meer in het horror genre thuishoort dan in het thriller genre. Het was een aangename kennismaking waarbij het talent van Hendriks onmiskenbaar naar voren komt.

Wanneer de veertienjarige Riley Lup verdwijnt, begint een nachtmerrie die de Ierse politie nooit voor mogelijk had gehouden. Pas na de vermissing van zeven kinderen ontdekken ze een geheimzinnige sekte die bloemen achterlaat op de plaatsen van de verdwijningen. Maanden later is de zaak ‘opgelost’, maar de drie belangrijkste sekteleiders zijn nooit gevonden en één kind is nog steeds spoorloos – Riley.
Een jaar later ontvangt rechercheur Murph bloedstollend nieuws: de eerste sekteleider blijkt naar Rotterdam te zijn gevlucht, maar is daar op gruwelijk wijze vermoord. Vastberaden zet ze de achtervolging in…

Heden en verleden wisselen elkaar af, waarbij de verschillende personages ook nog een eigen verhaallijn hebben. Uiteindelijk komt dit uiteraard allemaal samen in een goed uitgedacht plot.
Toch is het wel zaak om goed bij de les te blijven. Want hoewel het verhaal rechtlijnig is, kan het wel verwarrend overkomen. Stemmen in het hoofd van de personages, psychoses, gebeurtenissen die personages overkomen, niet altijd is even duidelijk wat nu waar is of niet en het roept daarmee teveel vragen op.

De gruwelijkheden worden filmisch beschreven en treffen doel. Het planten van bloemen in de oogkassen van kinderen roept op zijn minst een onpasselijk gevoel op. Dit past wel bij het genre.
De insteek van het verhaal, een sekte die kinderen ontvoert en een moeder die op wraak zint, is goed gekozen. Ook de vormgeving van het boek is een pareltje en passend bij het thema. Ik hou ervan als het op deze manier door het hele boek wordt doorgetrokken.

Voor mij een debuut met plussen en minnen, maar wel een debuut dat naar meer smaakt. Een volgend boek van Siep Hendriks zal ik dan ook zeker oppakken.