De rol en impact van je jeugd en je context op wie je bent en wordt

Pastorale is het eerste boek dat ik lees van Stephan Enter. En vast niet het laatste boek van hem. Dit boek vervlecht een paar thema’s mooi samen. Het eerste thema is de rol van je opvoeding, in dit boek specifiek de rol van de religieuze opvoeding. Hoe verhoudt de (positieve intentie van) de levensbeschouwing van de ouder(s) zich tot de vrije wil van het kind? Een boeiend thema, nog immer actueel. En zeker niet voorbehouden aan de religieuze opvoeding, want ook atheïstische ouders kunnen hun wereldbeeld natuurlijk ‘opdringen’. Het tweede thema is vriendschap en liefde over de grenzen van culturen en religie heen. Hoe kun je open staan voor ideeën, gebruiken en gewoonten van de ander, als die zo anders zijn dan wat jij zelf gewend bent? Of waar je je, zoals in het geval van Louise, naar hebt ontwikkeld. De verhaallijn van Oscar brengt hem, en daarmee de lezer, naar het verhaal van de Molukkers. Een tragisch verhaal eigenlijk, waar menig lezer geen weet van zal hebben, zo vermoed ik. Ik althans heel beperkt. Het boek spreekt me ook aan, omdat ik de wereld van Oscar en Louise (en ook de wereld van Stephan Enter) in enige mate ken. Opgegroeid in het Veluwse Wijkharder en daarna in het Zuid-Hollandse Damleer (trouwens ook met een Molukse wijk) ken ik de wereld van het protestantisme goed, ook vanuit mijn eigen gezin. In tegenstelling tot Louise (en uit de interviews bleek dat dat ook voor Stephan Enter geldt) heb ik daar zeker geen trauma aan overgehouden en kijk terug op een mooie en warme jeugd. Dat neemt niet weg dat de thema’s die Stephan Enter aanstipt, ook mij aan het denken zetten. En daarmee heeft dit boek zijn waarde bewezen.