Lezersrecensie
Doodlopend
Lutie Johnson moet de kost verdienen omdat haar man geen kans ziet om deugdelijk werk te vinden als zwarte, ze gaat aan de slag bij een rijk gezin, maar vertrekt daar weer als ze haar man betrapt met een ander, ze vlucht met haar zoon Bub en vindt haar onderkomen in Harlem, in het donkerste deel.
Een opdringerige huisbaas ten spijt blijft ze hier hopend op betere kansen, die lijken in het zicht als ze als bloedmooie zangeres wordt aangenomen in het uitgaanscircuit, maar ook hier zijn ze alleen uit op haar vrouw zijn in plaats van op haar zangkwaliteiten.
Het leven suddert voort en Bub, inmiddels 8 jaar, wordt meegenomen in het verderf van de straat.
Een indrukwekkende roman die zich afspeelt in de jaren vlak na de oorlog en waarin duidelijk naar voren komt dat de zwarte mens nog steeds niet als volwaardig humang being wordt gezien, helaas komen deze voorbeelden nog steeds voor in de huidige samenleving.