Recensie Roest

Het is eigenlijk een triest verhaal dat zich afspeelt tegen de achtergrond van de teloorgang van Buell, het eens zo florerende stadje dat zo floreerde door de staalindustrie, maar door de crisis in een hoopje ellende is veranderd waaruit al veel mensen zijn vertrokken.

Isaac besloot te blijven om voor zijn vader (rolstoel) te zorgen en bezorgde zich daarmee een uitzichtloze toekomst, maar gelukkig heeft hij zijn vriend Poe nog, als hij opeens toch besluit uit het dal te vertrekken.

Ver komen ze niet, ze worden gestuit door een driemanschap die voor een totale wending geeft aan wat ze van plan waren, het werd een boeiend verhaal over schuldvraag, vriendschap, familie en het helpen misdaad in een ander daglicht te stellen, of wellioht het juiste daglicht.

In 6 hoofdstukken wordt vanuit de hoofdpersonen Poe, Isaac, Grace, Lee, Harris, en een hoofdstukje Harry English het boek tot een einde geschreven, het verveelt niet vanwege de afwisseling, en dat die afwisseling er is, is maar goed ook, anders was het soms langdradig geworden, er had evengoed wat mij betreft wel wat meer vaart in mogen zitten, maar dat neemt niet weg dat ik het wel een heel goed boek vond.