Zeezicht

Zoals elk jaar trekt de familie Stevens in de vakantie naar de kust van Engeland, om precies te zijn naar het plaatsje Rogbor, de voorbereiding begint al lang voor de tijd, de familie prijst zich nog gelukkig dat de kinderen Dick en Mary en de kleinste Ernie.
Vader Stevens heeft een lijstje om af te vinken voordat de reis begint, je zou het bijna autistisch kunnen noemen, de reis voert naar Huize Zeezicht waar de hospita er voor zorgt dat alles naar wens wordt geregeld.
De 14 dagen in Rogbor kabbelen voort voornamelijk in een huisje aan het strand, af en toe een kruis door de uitgestippelde dagen, bijvoorbeeld als de familie op de thee wordt uitgenodigd bij een goede klant van vader Stevens, verder verloopt alles volgens plan, de eerste voorzichtige liefde ontluikt bij Mary, maar het speelt zich in een tijd af dat elke dag op een bankje zitten al opwindend was.
Ik vond het een kostelijk boek, er gebeurt eigenlijk niks, maar je blijft lezen, het voelt zo vertrouwd allemaal; het is bijna oubollig maar dat is bewust gedaan door de schrijver, een geweldig boek in zijn eenvoud want moeilijk is het niet, maar het pakte me helemaal in.