eenvoud kan krachtig zijn

Ik heb het boek ’Alleen’ van Megan E. Freeman met zoveel plezier gelezen dat ik het eigenlijk niet goed kan uitleggen zonder meteen opnieuw te willen beginnen.

Wat me als eerste opviel, nog voor ik één bladzijde had gelezen, was de cover. Die is echt prachtig. Stil, een beetje mysterieus, en tegelijk ook zacht. Het voelt alsof je al een stukje van het verhaal ziet nog voor je begint. Ik bleef er even naar kijken en dacht meteen: dit wordt speciaal.

En dat was het ook.

Het verhaal zelf is heel bijzonder geschreven. Niet in gewone lange stukken tekst, maar in korte verzen. In het begin moest ik daar even aan wennen, maar al snel merkte ik hoe goed dat werkt. Het leest vlot, maar tegelijk komt alles harder binnen. Sommige stukjes zijn zo eenvoudig, maar zeggen toch heel veel. Ik had vaak het gevoel dat ik even moest pauzeren om alles te laten bezinken.

Het verhaal gaat over alleen zijn, maar nooit op een saaie manier. Het is spannend, soms een beetje eng, maar ook warm en hoopvol. Je leeft echt mee met Maddie. Ik voelde me soms zelf een beetje alleen, en dan weer sterk, net zoals zij.

Wat ik ook heel leuk vond, is dat er achteraan in het boek nog extra stukjes staan. Daar lees je hoe het boek gemaakt is en hoe de schrijfster op het idee kwam. Dat vond ik super interessant, omdat je zo een kijkje krijgt achter de schermen. Er staan ook tips in om zelf verzen te schrijven. Dat maakt het boek niet alleen mooi om te lezen, maar ook inspirerend. Je krijgt meteen zin om zelf iets te proberen.

Ik zou dit boek aanraden vanaf ongeveer 11 of 12 jaar, maar eerlijk gezegd kunnen volwassenen er ook veel uithalen. Het is zo’n boek dat je samen kan lezen en waar je daarna over kan praten.

Voor thuis lijkt het me fijn om af en toe samen een stukje hardop te lezen en dan te bespreken wat je erbij voelt. In de klas kan je er ook veel mee doen. Je kan leerlingen zelf korte verzen laten schrijven, of praten over hoe woorden soms meer zeggen als ze eenvoudiger zijn.

Wat ik vooral meeneem uit dit boek, is hoe krachtig eenvoud kan zijn. Je hebt geen moeilijke zinnen nodig om iets diep te laten voelen. Soms is een paar woorden al genoeg om iets los te maken.