prachtig en rauw

Simon komt na een avond stappen thuis. Hij is niet meer de Simon die Leo al 10 jaar kent. Plots lijkt alles veranderd. Het verhaal gaat over een koppel die elkaar vond in gelijkaardige moeilijke jeugd. Ze hebben niet veel meer nodig dan elkaar en hun veilige nest in Brussel.
Hoe ver laat je je eigen leven of dat van je geliefde ontsporen? Wanneer beslis je het is genoeg?

Ik las dit boek in opdracht van onze leesclub. Eerst was ik wat onzeker over of het me wel zou liggen. Had een beetje een vooroordeel. En in het begin leek dat ook bevestigd. Tot ik plots in het verhaal werd gezogen en niet meer kon stoppen.
Dit boek is echt een pareltje! Het verhaal wordt ontzettend mooi opgebouwd. Met oog voor detail en fijne humor. Dit is wel nodig want het komt binnen. En niet zo’n klein beetje. Met momenten is het boek echt rauw. Greep het me naar de keel.
Psychische aandoeningen interesseren me enorm van in mijn opleiding dus het thema was echt helemaal mijn ding!
Lize haar schrijfstijl vind ik subliem, je voelt de passie voor het schrijven op elke pagina. Je leest tussen de lijnen door hoe veel research er in dit boek is gekropen. Ik heb niks dan lof.
De personages zijn heel sterk uitgewerkt. Je weet alles wat nodig is maar ook niks te veel. Ze kruipen echt onder je huid en laten je stil staan bij je eigen relaties.
De spanning door de wisselende tijdlijnen, de minuten maken van het boek een trein op volle snelheid.

Wat mijn leeservaring nog mooier maakte is literair aperitief met Lize in de bib. Haar openhartig horen vertellen over hoe dit boek tot stand kwam maakte het verhaal nog unieker.

Zo blij dat ik dit prachtig verhaal heb gelezen. Dat ik Lize hoorde spreken. Ik hoop dat haar verhaal nog veel lezers mag bereiken en kan inpakken zoals het dat bij mij deed.