leuk om te lezen en leuk om te leren

een boekje als andere boekjes van deze schrijver. aan de hand van diverse benamingen die uit de familie-taal komen beschrijft hij de diverse leden van families, al dan niet echt. tegelijk vertelt hij over de herkomst van de woorden en de geschiedenis van de positie van families en gezinnen en de rol die de verschillende familieleden daarin hebben. als altijd met grappen en leuke weetjes, soms wat flauw, nooit grof of beledigend. je komt iets te weten over de achternamen en het kan je aanzetten tot nadenken over gezinstaal en -woorden, heb jij die? het leest makkelijk en prettig, en aan het eind ben je toch weer iets wijzer geworden. hoe krijgt Wim het voor elkaar om toch steeds weer een nieuw onderwerp te vinden om gewoon weer een boekje vol te schrijven?