De Rozenkamer: prequel van hoe het begon met Rosaville

Roosje Arkenbout groeit op in weelde totdat zij haar leven zit instorten. Dan gaat ze aan de slag als dienstmeisje bij de familie de Wit. Hier ontmoet ze Theodoor (Theo), de aantrekkelijke zoon des huizes. Ze is verloofd maar wordt verliefd op Theo. Gaat zij haar hart verliezen of wint het verstand. Theodoor bouwt zijn villa en probeert ondertussen ook zijn textielfabriek draaiende te houden. Gaat het hem lukken om de staking tegen te houden? Ondertussen gaan er geruchten rond over de familie de Wit en Roosje gaat op onderzoek uit. Gaat de waarheid haar meer geven of verliest ze voor de tweede keer alles in haar leven?

Het is het 4de deel van de Rosaville serie. Dit boek kan je perfect los lezen van de andere 3 delen. Je kan het zien als een prequel van de serie en wat mij betreft kun je dit makkelijk lezen als deel 1. Het boek is zo vlot beschreven dat je hem in één keer wilt uitlezen. Je leeft mee met de personages Roosje en Theo en bijna alle andere personages in het boek. Door de beeldende schrijfstijl zag je wel de villa Rosaville en de andere villa waar Roosje werkte helemaal voor je. Je leert heel wat over de woltextiel en over hoe het was om dienstmeid te zijn in die tijd en dat vind ikzelf wel heel leuk. Je ziet Roosje groeien en dat komt voor een groot deel door Theo die haar deze groei geeft. Het einde was wel ietwat voorspelbaar door de chemie die je al tijdens het lezen voelde tussen Roosje en Theo en dat vond ik een beetje jammer. Het is een heel fijn boek om te lezen waarbij ook de emoties van Roosje en Theo te voelen zijn. Alleen zou ik hem denk ik zelf niet als vierde deel in de serie gezet hebben maar toch eerder op tijdchronologie en dan zou dit het eerste deel zijn. Omdat ik nu al dacht dat ken ik en dat ook, alleen kom je dan nu te weten waarom het zo is en hierdoor vielen de puzzelstukjes op zijn plaats. Wat natuurlijk ook wel weer zijn charmes heeft en het dus gewoon eigenlijk beide kan. Het is een waardig slot van de Rosaville serie, zeker ook door de gedegen research van Karin.

Daarom geef ik het boek 4 sterren.